زبان

از سوم شخص مفرد بیزارم

خودت را با من جمع نبند

در حال حاضر در گذشته ای استمراریم

مفرد هم که باشیم نقلمان می کنند

چقدر دستور زبان دراز است

که از فاعل و مفعول کسی صرفمان نکرد

شاید

تا استعاره است

الان تصمیم کبری ایم  ...

 ((((   * شعر از مسیح *  ))))

وداع

سکوت صدای گامهایم را باز پس می دهد
 با شب خلوت به خانه می روم
 گله ای کوچک از سگها بر لاشه ی سیاه خیابان می دوند
 خلوت شب آنها را دنبال می کند
و سکوت نجوای گامهاشان را می شوید
من او را به جای همه بر می گزینم
و او می داند که من راست می گویم
او همه را به جای من بر می گزیند
 و من می دانم که همه دروغ می گویند
چه می ترسد از راستی و دوست داشته شدن ، سنگدل
بر گزیننده ی دروغها
 صدای گامهای سکوت را می شنوم
 خلوتها از با همی سگها به دروغ و درندگی بهترند
 سکوت گریه کرد دیشب
سکوت به خانه ام آمد
 سکوت سرزنشم داد
 و سکوت ساکت ماند سرانجام
 چشمانم را اشک پر کرده است...

مسافر

        به نام چشمانت که تنها زیبایی عالم در نگاه من است

مسافر : به انتظارم بمان چون ...
به انتظارت خواهم ماند ، تا ابد تا همیشه زیرا می دانم که روزی بسویم خواهی آمد پس با همه ی توانم تلخی این انتظار را تحمل می کنم . به انتظارت خواهم ماند چون قلب من با هر تپش خود آهنگ خاطرات چندی  قبل را می نوازد و قلبی آن سوی خاطره ها و خوشی ها به خاطر من می تپد و صدایم می کند .
حتی اگر بدانم روزی نمی توانم یا نمی گذراند به سوی تو باز گردم یا باز هم در یاد و خاطرم جای داری و فراموشت نخواهم کرد .
دورا دور مرا ببخش به خاطر همه ی بی احترامی هایی که نمی دانی به خاطر چه بود ...
فقط بدون دست خودم نبوده و نیست.
اگر نتوانستم بسویت بازگردم و عذر بخواهم بدان که من شرمنده از روی تواًم من به پایان این انتظار امید روشنی دارم ... هر چه خدا بخواهد .
شاید نتوانیم با هم باشیم اما مهم همین عشق مقدس بین ماست که ما را از گناه و تباهی باز می دارد و در انظار هم خواهیم ماند ...
یادت باشه همیشه نمی زارن لیلی با مجنون باشه تا قصه قشنگ تر و جذاب تر باشه .
من هم مثل تو که برام عزیز ترینی به انتظارت خواهم ماند شاید روزی صدای پایی را بشنوم که می گوید ...

این متن زیبا نوشته شده توسط دوست گلم آمنه

از خدا خواستم....

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا   لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من اين
است كه من شاهد رفتن تو هستم

دلم گرفته...

دلم گرفته است

دلم گرفته است

 به ايوان ميروم و انگشتانم را

بر پوست کشيده شب ميکشم

 چراغهای رابطه تاريکند

چراغهای رابطه تاريکند

 کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی گنجشکها نخواهد برد

 پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است .....................

بی وفا

www.deldada.blogfa.com

بی وفا

       ای که ازعشق تودل دیوانه شدرفتی کجا

       بی وفا حالا که رفتی بی خبر رفتی چرا

       من که درعشق توکوتاهی نکردم نازنین

       پس چرا با رفتنت عشق مرا کردی رها

       بر  دیار  دل  تو گفتی عاشقم درباز کن

       پس کجارفتی به وقت درگشودن بی وفا

      ای که بابی رحمیت خنجربه قلب منزدی

      آه و اشگ این دلم راهت نمی زاردتورا 

        زار و گریان شددل من ازفراغ  دوریت

      ای  خدا  کاری  بکن تا این دلم یابد شفا

تنها خدا را دوست دارم

( تنها خدا را دوست دارم )

یا حسین

باید بروم ...

خدايا

چشم ها ...

چشمهایت امشب چه مهربانست

می دانم وقتی تو اینجایی

!پیش من

خواب شب از من می ترسد

ومهتاب

برای تو

چه زیبا می رقصد

 چشمهایت امشب چه بارانیست

!از شوق دیدار

،دل من

عجب سیراب زد

نیش خنده ای بر عطش

و تصویر خود را

در قطره های باران چشمانت

....چه محو دید

چشمهایت امشب چه رویاییست

مخمل سیاه دو چشمت

.رنگین کمان قلب کوچک من است

!ماه من

باور ندارم

که امشب باز

بر ابرهای نرم نگاهت

آرام

!!!به تماشای دو چشمت نشسته ام

!گل زیبای من

امشب

چشمهایت بسیار تماشاییست

زندگي

نگات قشنگه ولیکن یه کم عجیب و مبهمه

         من از کجا شروع کنم دوست دارم یه عالمه

من و گذاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر

           نمی دونم شاید سفر برای دردات مرهمه

تا وقتی اینجا بمونی یه حالت عجیبیه

      من چه جوری واست بگم بارون قشنگ ونم نمه

هوای رفتن که کنی واسه تو فرقی نداره

          اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه

آخرشم دق می کنم تا من و دوست داشته باشی

  مردن که از عاشقیه یک دفعه نیست که کم کمه

    من نمی دونم تو چرا اینجور نگاهم می کنی

    زیر نگاه نافذت نگاه عاشقم خمه

  می پرسم از چشمای تو ممکنه اینجا بمونی ؟

     می خندی و جواب می دی رفتن من مسلمه

برو به خاطر خودت اما به من قول بده

   هرجای دنیا که بری دیگه نشو مال همه

رسمه که لحظه ی سفر یادگاری به هم می دن

  قشنگ ترین هدیه ی تو تو قلب من یه مشت غمه

       شاید این و بهم دادی که همیشه با من باشه

  حق با تو،تو راست می گی غمت همیشه پیشمه

 دیدی گلا شب که میشه اشکاشونو رو پاک می کنن

    یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه

  تو می ری و اسم من واز رودلت خط می زنی

     اسم قشنگ تو ولی همیشه هرجا یادمه

   چشمای روشنت یه کم کاش هوای من رو داشت

من تو را .....

دوستدار

در این بازار بی مهری
                            به دیدار تو شادم
تو شادم کن
              که سوز غم بر آمد از نهادم

تو می گفتی صدایم کن
                          زسوز سینه هر شب
صدایت می زنم
                  اما رسی ایا به دادم؟

کمک کن
          تا ابد تنها به تو عاشق بمانم
به کوی عاشقی
                شعر خوش ماندن بخوانم

دلم همچو آسمان،پر از ابرهای بارانیست،
ای کاش دلم امشب بگرید، شاید که بغض عشق در چشمانم بشکند....

يك شاخه گل

تقدیم به او که نبود ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد دلم برای کسی تنگ است که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد و گیسوان بلندش را به باد می داد و دست های سپیدش را به آب می بخشید و شعر های خوشی چون پرنده ها می خواند

عكس هاي قشنگ

بیابرگردیم

ستاره...

من خداي دارم ...

من خدايي دارم، كه در اين نزديكي است
نه در آن بالاها
مهربان، خوب، قشنگ.........چهره اش نورانيست
گاهگاهي سخني مي گويد، با دل کوچک من،
ساده تر از سخن ساده من
او مرا مي فهمد
او مرا مي خواند، او مرا مي خواهد
او همه درد مرا مي داند

***
ياد او ذکر من است، در غم و در شادي
چون به غم مي نگرم، آن زمان رقص کنان مي خندم
که خدا يار من است، که خدا در همه جا ياد من است
او خدايست که همواره مرا مي خواهد...........

..............................
او مرا مي خواند، او مرا مي خواهد............
او همه درد مرا مي داند................